• noexpo

[Μια ματιά στον κόσμο] Ενάντια στην Expo και την λογική της, του Δημήτρη Γκιβίση

Με την συμμετοχή διαφόρων οργανώσεων, κοινωνικών κέντρων, συνδικάτων, και ακτιβιστών από όλη την Ιταλία, ξεκινάει την Τετάρτη στο Μιλάνο το πενθήμερο κινητοποιήσεων ενάντια στην Expo 2015, με την ιταλική πόλη να μετατρέπεται σε ένα κοινωνικό εργαστήρι της αντίστασης και των εναλλακτικών λύσεων κόντρα στην κυριαρχία και την καπιταλιστική εκμετάλλευση.

Οι κινητοποιήσεις γίνονται με αφορμή την έναρξη της έκθεσης, η οποία θα διαρκέσει έξι μήνες, και στόχο έχουν την υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων, της εργασίας και των δημόσιων αγαθών για όλους. Διοργανώνονται από την επιτροπή «no expo», ένα ευρύ δίκτυο κινημάτων της πόλης που δημιουργήθηκε το 2007, μετά την υποψηφιότητα του Μιλάνου να διοργανώσει την έκθεση, και στρέφονται ενάντια σε ένα μοντέλο «ανάπτυξης» που ενισχύει την συσσώρευση του πλούτου υπέρ των λίγων που ελέγχουν το παιχνίδι του κατασκευαστικού κλάδου. Επιδιώκοντας την απόρριψη και την υπέρβαση αυτού του μοντέλου, το κίνημα αντιστέκεται με πολύμορφες δράσεις σε αυτό το τεράστιο γεγονός των ψευδαισθήσεων και των υποσχέσεων, που ενισχύει την επιχειρηματική κερδοσκοπία, λεηλατεί τους κοινόχρηστους χώρους και προωθεί την εκμετάλλευση και την επισφάλεια.

Εκτός από την μεγάλη διαδήλωση της Πρωτομαγιάς, που οι διαδηλωτές θα προσπαθήσουν να ανακτήσουν τους δρόμους και να απελευθερώσουν την πόλη από την λογική της Expo, οι κινητοποιήσεις περιλαμβάνουν και διάφορες συζητήσεις, προβολές και εργαστήρια για το δικαίωμα στην στέγαση, την αλληλεγγύη στους χωρίς χαρτιά, τα δικαιώματα των φύλων κλπ. Στόχος των οργανωτών είναι στο πενθήμερο των δράσεων να αναδειχτεί ότι σε μια χώρα που η ανεργία των νέων φτάνει στο 47%, η Expo είναι μια άχρηστη πολυτέλεια που θα πληρώσουν σε μεγάλο βαθμό οι μελλοντικές γενιές, και ότι πίσω από την γυαλιστερή βιτρίνα υπάρχει μια πόλη για τους λίγους: μια πόλη που αφαιρεί τα δικαιώματα και τις ευκαιρίες των πολλών για το μέλλον.

Να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα το κόστος των υποδομών της έκθεσης έχει ξεπεράσει τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ από δημόσιους πόρους, ενώ η ίδια η έκθεση πάσχει σαφώς από έλλειψη δημοκρατικής νομιμοποίησης: η διοργάνωσή της δεν αποφασίστηκε από κανένα δημοκρατικά εκλεγμένο όργανο, παρά μόνο από μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, που με την βοήθεια πολυεθνικών χορηγών (Nestle, Mac Donald’s, Coca Cola, και άλλοι) και ιδιωτικών ΜΜΕ έχουν υποσχεθεί 70.000 νέες θέσεις εργασίας. Ωστόσο, οι περισσότερες από αυτές είναι με μισθούς των 500 ευρώ τον μήνα, ενώ πολλές εταιρείες στηρίζονται αποκλειστικά σε εθελοντές, στους οποίους έχουν υποσχεθεί μελλοντική εργασία αφού περάσουν επιτυχώς το εξάμηνο της πρακτικής άσκησης. Ο αρχικός στόχος των 20.000 εθελοντών κατέρρευσε, αφού μετά από μια μεγάλη εκστρατεία που έγινε τους τελευταίους μήνες ενάντια σε αυτήν την ντροπή, οι εθελοντές έφτασαν τους 7.000 Παράλληλα δε, μια άλλη εκστρατεία κατήγγειλε την ομοφοβία και την διαδικασία γκετοποίησης που προωθεί η Expo, με την δημιουργία θέσεων αποκλειστικά για gay.

Πριν από λίγες μέρες, σε συνέντευξη Τύπου που διοργάνωσαν οι ακτιβιστές, κάλεσαν να ενισχυθεί το κίνημα της αντίστασης ενάντια στην έκθεση που καλύπτει μια έκταση περίπου 500 τετραγωνικών χιλιομέτρων και που μετατρέπει το Μιλάνο σε μια πόλυ-μοντέλο του νεοφιλελευθερισμού και του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού καπιταλισμού. Μια πόλη που, όπως οι ίδιοι ανέφεραν, οι πλατείες και οι τόποι της κοινωνικής ζωής έχουν σχεδιαστεί με βάση το κέρδος, τα περιφραγμένα πάρκα και οι δρόμοι γεμίζουν με κάμερες, ενώ όλες οι μορφές της αυτοδιάθεσης καταστέλλονται, εφ' όσον δεν είναι συμβατές με την λογική της αγοράς και τις πρακτικές της μαφίας του υποκόσμου.

Το πενθήμερο των κινητοποιήσεων θα ολοκληρωθεί την Κυριακή, αλλά στόχος της επιτροπής «no expo» είναι μέσα από αυτό να ξεκινήσει μια αλυσίδα γεγονότων για το επόμενο εξάμηνο, που θα δημιουργήσουν την πολιτική ατζέντα του κινήματος και θα αναδείξουν ότι απέναντι σε μια ευρωπαϊκή άρχουσα τάξη που χορεύει σε ένα βυθιζόμενο Τιτανικό, οι άνθρωποι χορεύουν για να φωνάξουν ότι ο Τιτανικός δεν είναι δικός τους: ότι μόνο οι συλλογικοί αγώνες είναι το παγόβουνό του και ότι οι ίδιοι δεν πρόκειται να πληρώσουν περισσότερο για την κρίση.

Η στήλη του Δημήτρη Γκιβίση «Μια ματιά στον κόσμο» κάθε Κυριακή στο RedNotebook

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

About Author: Red Notebook

Το κόκκινο τεφτέρι